روش های ضد آب (آب بند) کردن بتن

قرار گرفتن بتن در معرض آب می تواند به مرور موجب فرسایش آن شود؛ یکی از روش های حفاظت، استفاده از بتن آب بند است. پس از فرسایش و خراب شدن بتن ، ترمیم آن بسیار هزینه بر است. به همین دلیل استفاده از ماده ضد آب مناسب که بتواند از نفوذ آب به داخل بتن جلوگیری کند، امری اجتناب پذیر می باشد.
دقیقا به همین منظور در قوانین ساختمانی، از بتن ضد آب بر روی تمام دیوارهای زیرزمینی یا سازه های بتنی جدید، استفاده می شود. در ادامه در مورد روش هایی که می توانید برای حفاظت از فونداسیون بتنی و ضد آب کردن بتن، خواهیم گفت.
بتن ضد آب می تواند به روش هی گوناگونی تهیه شود. قبل از شروع به ساخت بتن آب بند، باید موارد مهم را بررسی کرد. عواملی از قبیل: یکپارچگی و دسترسی به سطح مورد نظر و… با آموختن نحوه استفاده از محصولات ضد آب به راحتی می توان بتن ضد آب ساخت.

استفاده از ضد آب مایع

متداول ترین روش برای ضد آب کردن بتن استفاده از محصول ضد آب مایع است که به طور خاص برای ضد آب کردن بتن، طراحی شده است. ژل ضد آب مایع، ماده غلیظی است که پس از استفاده در قسمت بیرونی دیواره بتنی به پوششی لاستیک مانند تبدیل می شود. برای موفقیت در پروژه های ضد آب سازی، بتن باید کاملاً پخته و تمیز شود. این روش برای دیوارهای زیرزمین، پی ها، یا هر سطح بتونی دیگری که در سطوح زیرین واقع شده، بسیار موفقیت آمیز خواهد بود. برای انجام این روش، ابتدا باید از زمین شوی یا غلتک مخصوص استفاده کنید و سطوح را به آن آغشته کنید. سپس اجازه دهید کاملا خشک شود. پس از خشک شدن مایع ضد آب و ایجاد حالت لاستیکی، می توانید اطراف آن را با خاک پر کرده تا در جای خود محکم شود.
چگونه بتن را ضد آب کنیم
متداول ترین روش برای استفاده از بتن ضد آب استفاده از محصول ضد آب مایع است که به طور خاص برای ضد آب کردن بتن، طراحی شده است.

ترکیب دوغاب بلورین

محصول دیگری که برای ضد آب کردن بتن موثر است، استفاده از ترکیب دوغاب بلورین است. وقتی این مخلوط به بتن اضافه شود ، با آب و ذرات سیمان بدون نیاز به آب، واکنش شیمیایی می دهد. و تشکیل کریستال های سوزنی شکل می دهد که منافذ مویرگی و ترک های بسیار ریز(میکرو) را در بتن پر می کند. نتیجه این است که کریستال های بتنی تغییر یافته مسیر های آلودگی آب را بصورت دائمی مسدود می کند. علاوه بر این، رطوبت وارد شده باعث افزایش عمر بتن و ایجاد بلور هایی می شود که باعث حفاظت دائمی از سطح بتن خواهد شد. محصول مشابهی نیز در دسترس هستند، که از آنها به عنوان پوشش ضد آب (یک لایه ملات که برای تصفیه سطح بتن استفاده می شود) برای بتن خرد شده یا لانه زنبوری استفاده می شود؛ و یا به عنوان گچ ضد آب بر روی دیوارهای بتنی؛ و قسمت هایی که به مقاومت فشاری بیشتری نیاز است، استفاده می شود.

جلوگیری از نیاز به برش بتن در آینده با ضد آب کردن اصولی آن
زمانی که دوغاب بلورین به بتن اضافه شود، منافذ مویرگی و ترک های بسیار ریز(میکرو) را در بتن پر می کند.

ورق های لاستیکی

یکی دیگر از تکنیک های ضد آب کردن بتن و جلوگیری از آسیب‌هایی که در آینده ممکن است منجر به نیاز به برش بتن یا کرگیری آن برای اصلاح شود، استفاده از ورقه های مربع شکل و بزرگ است که یک ماده لاستیکی بسیار چسبناک بر روی سطح آن قرار گرفته است. ورق های لاستیکی بر روی دیوار های بتنی یا فونداسیون کشیده می شوند. هنگامی که ورق ها بر روی سطح دیوار قرار می گیرند، برای همیشه می چسبند و برداشتن آنها غیرممکن خواهد بود. ورق های لاستیکی پوشش و ضخامت یکنواخت تری نسبت به محلول های مایع دارند و استفاده از آنها آسان تر است. با این حال، درزهای بین ورق ها نقطه ای برای ورود رطوبت ایجاد می کنند و اغلب نسبت به راه حل های مشابه برای ضد آب کردن بتن، پر هزینه تر هستند.

استفاده از بتن ضد آب

یکی از تکنیک های بسیار محبوب برای ضد آب کردن بتن استفاده از بتن ضد آب است. از این تکنیک به منظور عایق کاری، سطح بتن استفاده می شود. لایه ای از ملات با عایق رطوبتی سیمانی مخلوط شده و به صورت یک لایه یکنواخت ضخیم روی بتن کار می شود. این مخلوط به سختی بتن است. با این حال، عایق رطوبتی سیمانی انعطاف پذیر نیست و در نهایت احتمالاً ترک می خورد و نیاز به تعمیر خواهد داشت.